Średnicę przyłącza kominkowego przepisujesz z króćca urządzenia i nie zmieniasz jej po drodze do komina. Materiałem jest blacha czarna DC01, u nas w grubości 2 mm, malowana czarną farbą żaroodporną. Taki zestaw służy do drewna i ekologicznych paliw stałych, nigdy do ekogroszku ani do kotła gazowego. Poniżej rozkładam dobór średnicy, listę elementów i to, co trzeba ustawić przed skręceniem instalacji.
Gdzie zaczyna się przyłącze, a gdzie kończy
Przyłącze to odcinek między króćcem kominka albo kozy a wlotem do komina. Zwykle ma od pół metra do dwóch metrów i jest jedyną częścią instalacji, którą widać w pokoju. Dalej, już w kominie, idzie wkład kominowy i to zupełnie inny produkt: cieńsza blacha, inne średnice, inna praca.
Rozdzielenie tych dwóch rzeczy oszczędza sporo nieporozumień przy zamówieniu. Przyłącze kupujesz na sztuki, dopasowując je do konkretnego pokoju i wysokości otworu w kominie. Wkład kupuje się na metry, bo tam liczy się wysokość przewodu. W naszym katalogu przyłącza dzielą się na okrągłe i owalne; w sklepie prowadzimy wersję okrągłą.
Średnica: przepisz ją z króćca, nie z komina
Producent kominka podaje w instrukcji średnicę wylotu spalin i to ona wyznacza przyłącze. Wolnostojące kozy mają najczęściej króciec 120 lub 130 mm, wkłady kominkowe 150, 180 albo 200 mm. Sprawdzenie zajmuje chwilę, a pomyłka kosztuje drugą wysyłkę.
Przyłącza nie wolno zwężać. Kominek pracuje w podciśnieniu, czyli ciąg wyciąga spaliny sam z siebie, i każde przewężenie ten ciąg dławi. Jeśli komin ma inny wymiar niż króciec, przejście robi się na końcu odcinka, przy wejściu w komin, a nie zaraz przy urządzeniu. Do tego są redukcje: tłoczone T1 i T2 oraz segmentowe S1 i S2.
Zakresy średnic w naszym sklepie: rury proste i trójniki w fi 120, 130, 150, 160, 180 i 200 mm, kolana dodatkowo w 220 i 250 mm. Tabele katalogowe obejmują cały typoszereg od 120 do 250 mm, a charakterystyka systemu podaje zakres 100–300 mm z elementami na zamówienie. Jeżeli dobór średnicy jest dla Ciebie świeżym tematem, mamy o tym osobny wpis: jaka średnica wkładu kominowego.
Z czego składa się przyłącze
Typowe podłączenie kozy to kolano, jeden lub dwa odcinki rury i wejście w komin. Przy wkładzie kominkowym dochodzi zwykle szyber, a czasem radiator. Poniżej elementy, które schodzą najczęściej, razem z wymiarami z katalogu.
| Element | Po co jest | Wymiar z katalogu |
|---|---|---|
| Rura prosta | odcinki między kolanem a kominem | 250, 500 i 1000 mm |
| Kolano 45° i 90° | zmiana kierunku, wejście w komin | ramię 220 mm do fi 200, 270 mm dla 220 i 250 |
| Kolano nastawne 90° z rewizją | kąt ustawiany na miejscu plus dostęp do czyszczenia | 3 segmenty, fi 120–250 |
| Trójnik 90° lub 45° | wpięcie w pion, dolna odnoga pod wyczystkę | odnoga 150 mm przy 90°, 200 mm przy 45° |
| Szyber | przydławienie ciągu, gdy kominek się rozpali | rączka krótka lub długa, fi 120–200 |
| Radiator | zabiera część ciepła ze spalin do pokoju | fi 120–250 |
| Przejście do ceramiki i rozeta | wejście w komin ceramiczny, zakrycie krawędzi otworu | przejście dla otworów 120–250 mm |
Pełną listę z cenami znajdziesz w kategorii przyłącza kominkowe z blachy czarnej. Kolano uniwersalne z rewizją, złączki nyplowe i mufowe oraz redukcje dokładamy do zamówienia wtedy, gdy wymaga tego układ pomieszczenia.
Co daje blacha 2 mm
Rdzeń jest z blachy DC01, czyli zwykłej stali węglowej walcowanej na zimno. Katalog dopuszcza grubości od 1,0 do 2,0 mm, a my prowadzimy najgrubszą, 2 mm. Cienka rura odkształca się od gorąca i wypala szybciej, gruba trzyma kształt i przeżywa więcej sezonów.
Po obróbce końcowej elementy idą do malowania natryskowego czarną farbą żaroodporną Senotherm. Ta farba nie dymi przy pierwszym paleniu i nie zostawia zapachu w pokoju, dlatego stosuje ją większość producentów kominków.
Katalog podaje maksymalną temperaturę pracy 600 °C i klasę odporności na pożar sadzy G. To dwie liczby o dwóch różnych rzeczach. Sześćset stopni opisuje codzienną pracę, a klasa G mówi, że element przeszedł badanie pożaru sadzy, czyli krótkiego wygrzania rzędu 1000 °C. Przy rozpalonym kominku na suchym drewnie spaliny na króćcu potrafią być bardzo gorące i właśnie dlatego przyłącza robi się z takiej blachy, a nie z cienkiej rury wentylacyjnej.
Pozostałe oznaczenia z tabeli: odporność korozyjna Vm, klasa odporności na kondensat D, praca w podciśnieniu, certyfikat CE 1450-CPR-0010, gwarancja 2 lata. Klasa D znaczy „praca sucha” i to jest najważniejszy zapis w całej tabeli, bo wyznacza granicę zastosowania.
Czego z blachy czarnej robić nie wolno
Ekogroszek odpada. Przy każdej stronie z przyłączami katalog ma ikonę „nie stosować: kotły opalane ekogroszkiem”, bo spaliny z tego paliwa są agresywne chemicznie i zjadają stal węglową. To samo dotyczy węgla. Blacha czarna jest do drewna i ekologicznych paliw stałych.
Kocioł gazowy, olejowy i każde urządzenie kondensacyjne też odpadają. Tam na ściankach osiada kwaśny kondensat, a stal węglowa nie ma się czym przed nim bronić. Do takich instalacji idzie blacha kwasoodporna 1.4404, o czym pisaliśmy szerzej we wpisie o stali kwasoodpornej i żaroodpornej.
Przyłącze nie zastępuje wkładu. Do wnętrza komina, na całą jego wysokość, idzie wkład żaroodporny z blachy 1 mm. Blacha czarna zostaje na tym odcinku, który widać w pokoju.
Montaż: co ustawić przed skręceniem
Elementy łączą się kielichowo, po prostu wsuwane jeden w drugi. Wyżłobienie na uszczelkę silikonową ma dopiero system pelletowy, o którym piszę niżej. Zanim zamówisz komplet, zmierz trzy rzeczy: wysokość króćca nad podłogą, wysokość środka otworu w kominie i odległość od kominka do ściany komina. Z tych trzech liczb wychodzi, ile rury potrzebujesz i czy wystarczy jedno kolano.
Odcinek poziomy warto mieć jak najkrótszy, a kolan jak najmniej. Każde załamanie zabiera trochę ciągu, a poziome rury zbierają sadzę szybciej niż pionowe. Jeśli układ wymusza zmianę kierunku, lepiej wziąć kolano nastawne z rewizją niż zwykłe: kąt ustawiasz na miejscu, a przez rewizję dostajesz się do środka bez rozbierania instalacji.
Przy kominie ceramicznym w otwór wchodzi przejście stal-ceramika, dobierane do średnicy otworu w zakresie 120–250 mm, a krawędź zakrywa rozeta. Zdanie z naszego katalogu, które warto zapamiętać: każdy komin, wkład kominowy czy przyłącze kominowe powinno być odbierane przez uprawniony do tego zakład kominiarski. Kominiarz sprawdzi ciąg i drożność przewodu, a przy okazji powie, czy przekrój komina pasuje do mocy urządzenia.
Pellet ma własny system
Piec na pellet pracuje inaczej niż kominek: podajnik dozuje paliwo, spaliny są chłodniejsze i zwykle wypycha je wentylator. Dlatego przyłącza do pieców na pellet to osobna rodzina, też z blachy DC01, ale w grubości 1,0, 1,2 i 1,5 mm i w dwóch średnicach, 80 i 100 mm.
Różnią się też parametry z tabeli. Maksymalna temperatura pracy to 200 °C, odporność na pożar sadzy ma klasę O zamiast G, a wszystkie elementy mają wyżłobienie na uszczelkę silikonową, bo instalacja ma być gazoszczelna. Nie da się więc podłączyć pieca na pellet elementami kominkowymi i odwrotnie.
A rura elastyczna?
Przewody elastyczne, które mamy w sklepie, to STALFLEX z blachy kwasoodpornej 1.4404 o grubości 0,6 mm. Służą do wprowadzenia wkładu w krzywy szacht kominowy, w który nie wejdzie sztywna metrowa rura, i pracują z kotłami gazowymi oraz olejowymi z otwartą komorą spalania. To nie jest materiał na widoczne przyłącze przy kominku na drewno.
Najczęstsze pytania
Jaką średnicę przyłącza kominkowego wybrać?
Taką, jaką ma króciec spalin urządzenia, podaną w instrukcji kominka lub kozy. Kozy mają najczęściej 120 lub 130 mm, wkłady kominkowe 150, 180 albo 200 mm. Przyłącza nie wolno zwężać, bo przewężenie dławi ciąg.
Czy przyłącze z blachy czarnej nadaje się do ekogroszku?
Nie. Katalog ma przy tych elementach ikonę „nie stosować: kotły opalane ekogroszkiem”. Spaliny z ekogroszku i węgla są agresywne chemicznie i niszczą stal węglową. Blacha czarna jest przeznaczona do drewna i ekologicznych paliw stałych.
Ile stopni wytrzymuje blacha czarna 2 mm?
Katalog podaje maksymalną temperaturę pracy 600 °C. Osobno przyznana jest klasa odporności na pożar sadzy G, czyli element przeszedł badanie krótkotrwałego wygrzania rzędu 1000 °C. Pierwsza liczba opisuje pracę na co dzień, druga jednorazowy zapłon sadzy w kominie.
Czy w przyłączu potrzebny jest szyber?
Szyber przydaje się tam, gdzie komin ciągnie mocno i rozpalony kominek zbyt szybko wypuszcza ciepło w przewód. Zasuwa pozwala przydławić ciąg po rozpaleniu. Przy kozie z własną regulacją powietrza i krótkim przyłączu często wystarczy sama koza.
Czym różni się przyłącze do pieca na pellet?
Średnicami 80 i 100 mm, cieńszą blachą 1,0–1,5 mm, temperaturą pracy 200 °C, klasą odporności na pożar sadzy O oraz wyżłobieniem na uszczelkę silikonową w każdym elemencie. Elementów kominkowych i pelletowych nie da się mieszać.
Skąd bierzemy te dane
Grubości blach, gatunek stali DC01, zakresy średnic, długości rur i ramion kolan, temperatury pracy, klasy Vm, D, G i O oraz certyfikat CE 1450-CPR-0010 pochodzą z naszego katalogu produktowego 2025, ze stron o przyłączach z blachy czarnej i o przyłączach do pieców na pellet. Zakresy średnic dostępnych od ręki sprawdziliśmy w kartach produktów w sklepie. Farba Senotherm i jej zachowanie przy pierwszym paleniu to informacja z opisów naszych kart produktowych.
Poza katalogiem, z praktyki montażowej i z normy PN-EN 1856, są tutaj: typowe średnice króćców kominków i kóz podane jako orientacyjne, typowe długości przyłączy, uwagi o wpływie kolan i odcinka poziomego na ciąg, znaczenie klasy G jako badania pożaru sadzy oraz klasy D jako pracy suchej. Przekrój komina i moc urządzenia liczy się według PN-EN 13384-1, a odbioru instalacji dokonuje uprawniony zakład kominiarski. Wszystkie elementy przyłączeniowe to polska produkcja.